Tlenoterapia hiperbaryczna – wsparcie dla układu trawiennego i przemiany materii
Na długiej liście wskazań do zastosowania tlenoterapii hiperbarycznej, która jest najskuteczniejszą i najbardziej efektywną metodą dostarczania tlenu do wszystkich komórek organizmu, lekarze umieszczają leczenie i profilaktykę schorzeń przewodu pokarmowego.
Argumentów przemawiających za wykorzystaniem tlenu we wspomaganiu procesów trawiennych jest wiele. Wśród najważniejszych wymienia się niepodważalne fakty naukowe, potwierdzone obserwacjami klinicznymi:
- Tlen pod zwiększonym ciśnieniem usprawnia przepływ krwi i limfy
- Wspomaga procesy odżywiania i oczyszczania komórkowego, eliminuje stany zapalne
- Usprawnia pracę gruczołów wydzielania wewnętrznego
- Zwiększa (aż ośmiokrotnie) liczbę komórek macierzystych, sprzyjając lepszej regeneracji i rewitalizacji komórek oraz zapobiegając wielu chorobom
- Przyspiesza przemiany metaboliczne i zwiększa tempo metabolizmu
Terapia HBOT nadzieją dla chorób przewodu pokarmowego
Hiperbaryczna terapia tlenowa w połączeniu z innymi metodami medycznymi otwiera nowe możliwości lecznicze dla schorzeń układu trawiennego.
Nowotwory przełyku i wpustu leczone nieoperacyjnie:
Połączenie HBOT z terapią fotodynamiczną zwiększa skuteczność leczenia, zmniejsza stopień dysfagii oraz rozmiary guza.
Choroba wrzodowa
Z przeprowadzonych badań wynika, że u chorych, u których rutynową farmakoterapię skojarzono z terapią polem magnetycznym, akupunkturą i hiperbaryczną terapią
tlenową uzyskano najlepsze wyniki osiągając aż 93,7% wyleczeń (w przypadku samej farmakoterapii 73,3% wyleczeń). Terapia z użyciem tlenu hiperbarycznego jest szczególnie zalecana starszym pacjentom z wrzodami trawiennymi, u których współistnieje miażdżyca i choroba wieńcowa. Zastosowanie terapii skojarzonej poprawia efekt leczniczy i przyspiesza gojenie się nadżerek i owrzodzeń. U chorych leczonych H2 blokerami z powodu wrzodów dwunastnicy, po zastosowaniu terapii hiperbarycznej obserwuje się wzrost stężenia prostaglandyny PGE w soku żołądkowym. Prostaglandyna jest odpowiedzialna między innymi za regulację mikrokrążenia i stymulację produkcji wodorowęglanów. Terapia hiperbaryczna stosowana jako metoda uzupełniająca, z powodu perforacji wrzodów żołądka i dwunastnicy, dwukrotnie skraca czas trwania rehabilitacji pozabiegowej i zmniejsza o
ponad 50% liczbę powikłań pooperacyjnych. U chorych z zaburzeniami hemodynamicznymi i oddechowymi w przebiegu krwawienia z górnego odcinka przewodu pokarmowego, stanowiącym powikłanie choroby wrzodowej, obserwuje się lepszą kompensację hemodynamiczną układu krążenia oraz brak konieczności stosowania oddechu wspomaganego.
Niedrożność jelit
Znacząca redukcja objętości gazów jelitowych, zmniejszenie średnicy niedrożnych pętli jelita, poprawa kurczliwości jelit- przywrócenie prawidłowej perystaltyki, dotlenienie ściany jelita poprawia przeżywalność tkanek w obszarze objętym niedrożnością i przywraca prawidłową motorykę, przepona powraca do normalnej pozycji, co przywraca prawidłową wentylację i sprzyja poprawie powrotu żylnego. Stosowanie tlenu hiperbarycznego pobudza
antybakteryjne czynności leukocytów i prowadzi do zahamowania namnażania się bakterii i znacznej redukcji ilości produkowanych przez nie endotoksyn.
Niedrożność jelit w przebiegu choroby Hirschprunga lub innych wad rozwojowych odbytu i odbytnicy
Wprowadzenie terapii hiperbarycznej jako metody uzupełniającej leczenie operacyjne,
pozwala na skrócenie okresu odżywiania pozajelitowego oraz znaczące zmniejszenie
powikłań ropnych i septycznych, poprawia ukrwienia ścian jelit, zmniejszenie refluksu żołądkowego oraz zmniejszenie występowania zakażeń bakteriami beztlenowymi.
Inne choroby jelit
Przydatność tlenoterapii potwierdzono w leczeniu infekcji krocza i
miednicy mniejszej stanowiących powikłanie po zabiegach chirurgicznych w obrębie odbytu, popromiennych uszkodzeń odbytu po zabiegach radioterapii narządów miednicy mniejszej oraz przewlekłej szczeliny odbytu. Hiperbaria tlenowa przynosi dobre rezultaty jako leczenie wspomagające w nieswoistym zapaleniu jelita grubego.
Wirusowe zapalenie wątroby typu B
Duża efektywność terapii hiperbarycznej- obniżenie aktywności aminotransferazy
alaninowej i gamma-glutamylotranspeptydazy, stężenia IgG i IgM, a także wartości
markerów aktywności procesu zapalnego w wątrobie.
Przeszczep wątroby
Istotnie zmniejsza ryzyko powstawania zakrzepicy w naczyniach przeszczepionej wątroby, redukuje ilość powikłań septycznych, zmniejsza ilość koniecznych retransplantacji. Wdrożenie hiperbarii tlenowej po zabiegu częściowej resekcji miąższu wątroby normalizuje stężenie glutaminy w surowicy będącego wskaźnikiem powrotu prawidłowej funkcji wątroby po przebytej operacji.
Ropień okołotrzustkowy
Złagodzenie dolegliwości bólowych, normalizacja temperatury ciała oraz zmniejszenie rozmiarów ropnia.